- Алло! Сәлем, Асыл! Бұл сенбісің ? Мен сені күтіп отырмын. Неге кешігіп жатырсың?
- Сәлем, Ақжан! Кешірім өтінемін. Мен хабарласа алмай жатырмын.
- Асыл, маған сенің даусың ұнамай тұр. Неге көңіл-күйің жоқ?
- Мен өзімді біртүрлі сезініп тұрмын. Басым, тамағым ауырып тұр. Дене қызуым да жоғары.
- Онда бүгін жарнама агенттігіне бара алмаспыз. Сенің емделгенің дұрыс болар. Мүмкін сені өз көлігіммен емханаға апарармын ?
- Ақжан, сенің шынайы көңіліңе рақмет! Мен үйде емделгенді қалап тұрмын.
- Тезірек жазылсаң екен... Сен өзің емделе аласың ба? Үйіңде саған қарайтын біреу бар ма?
- Ақжан, мен ересек адам емеспін бе? Ешнәрсе емес, бұл небары жеңіл-желпі тұмау ғой. Ертең-ақ жазылып кетермін. Жұмыс істеуім керек қой...
- Ай, білмеймін, білмеймін... Меніңше, асықпай емделгенің дұрыс. Қазір тұмау жеңіл-желпі ауру емес. Асқындырып алма.
- Жақсы, асқындырмаспын. Уайымдама! Сау бол!
- Сау бол! Тезірек жазыл!




- Алло! Привет, Асыл! Это ты? Я тебя жду. Почему ты опаздываешь?
- Привет, Акжан! Прошу прощения. Я не могу дозвониться.
- Асыл, мне не нравится твой голос. Почему ты без настроения?
- Я себя плохо чувствую. Голова, горло болит. Температура высокая.
- Тогда мы не сможем сегодня сходить к рекламному агенту. Тебе необходимо полечиться. Может свозить тебя в больницу на своей машине?
- Акжан, спасибо за беспокойство! Я желаю пролечиться дома.
- Побыстрее выздоравливай. Ты сможешь сам лечиться? Дома за тобой кто-нибудь присматривает.
- Акжан, я разве не взрослый человек? Ничего, это всего лишь лёгкий грипп.
- Ай, не знаю, не знаю… По-моему, тебе не стоит торопиться, долечится надо. Сейчас грипп не лёгкая болезнь. Не запускай.
- Хорошо, не запущу. Не переживай! Пока!
- Пока! Побыстрее выздоравливай. 